За навуку

Заціхаюць гоні і даліны,
Павучкі наткалі павуціны
       Ды развесілі на сонцы
       Свае белыя красёнцы.

Ходзіць вецер полем з сумным спевам,
Дзе жытцо рунее новым севам.
       Адышло ад нас ты, лета,
       Жаўталісцем лес адзеты.

Кончыліся, дзеці, вашы гульні
Каля светлай рэчкі, каля пуні,
       I на жоўценькім пясочку,
       I ў зялёненькім лясочку.

Пахавайце вуды, стрэлы, лукі,
Прыступіце, дзеці, да навукі,
       Каб было ўсё акуратна,
       Каб вучыцца на «выдатна».

Дык павучымся ж мы зіму шчыра;
Вясна вернецца, а з ёю — вырай,
       Зноў мы слаўна пагуляем,
       Свежых ягад назбіраем.