Восеньскі матыў

Кружыць восень ціха свой апошні ліст.
                        Сумныя сялібы.
Ветрык голькай грае, нібы цымбаліст
                       Па люстэрку шыбы.
Голас шле тужлівы з высі, з-пад нябёсаў
                       Ланцужок гусіны.
Рэха адгукаецца на палетках босых
                      Клёкатам бусліным.
Вее моцна жалем, вее смуткам-болем,
                       Дзікай адзінотай.
Мне у вырай птушкай над жытнёвым полем
                       Паляцеце ахвота.
І дамоў вяртацца рана напрадвесні
                       У куток радзінны.
Поўніць вырай вечна развітальнай песняй
                        Пачуццё радзімы.