Асенні эцюд

                             І

Сутонне. Чырвань шчокаў адвячорка...
Вячысты дуб у мроіве суцьмені
на падуменце жоўтага пагорка
нагадваў ганарлівага аленя.

                             ІІ

Замёр у чаканні сапернікаў годных, –
цярплівасці хопіць на доўгую восень...
Але не прыходзіў пакуль што ніводны,
і з цэлага лесу такіх не знайшлося.