Вецер галін не хістае...

RSS Feed
Сярэдняя: 5 (3 галасоў)

Вецер галін не хістае,
Звонкім лісцём не шуршыць.
Восень стаіць залатая
I на зямлі
і ў душы.

Лёт павуцінкі іскрыстай,
Першага інею след.
Моўчкі,
Празрыста ўрачысты,
Свеціцца мудрасцю свет.

Ты з ім даўно ў ціхай змове,
Родную ён пазнае —
Столькі святла і любові
Вочы праменяць твае.

I ў безгалоссі прыроды,
Пэўна, ясней, чым калі
Рэхам адклікнуцца годы,
Што ў гэты дзень прывялі.

Вецер галін не хістае,
Кружаць лісцёвыя сны...
Восень мая залатая,
Восень з паглядам вясны.

Гарні вірші, cпасибі ш. п.

Гарні вірші, cпасибі ш. п. Сергію!
Я вже переклав українською "Мамину хустку" і "Гусей спізнілих...", шукаю ще чогось і здається вже знайшов...
Добре пам'ятаю Вас по шевченківському святі-2005 на Кіровоградщині, ми з Вами тоді познайомилися, хоча я був координатором не у вашій групі...
З пов. Володимир Могилюк
mowlady@gmail.com

Іншыя вершы аўтара