Ксенія Герман

Сонца схавалася ад восені ў кветкі,
чуе, што восень ідзе.
Яна прінясла вятры і холад,
сабрала сама ўвесь плён в садзе.

Восень прыйшла ў вёскі і горада,
памылася дажджом, усе кветкі увяла.
Зрабіла вянок з барвовага ліста
і сонца з кветак хутка дастала.

Цяпер ты маё, пасвяці нам крыху,
хай табой нап'юцца сёння і табе схаваю.
Я ўкалыхваю усё і кароціцца дзень,
Вось зіма за мной ідзе і марозам ўздыхае.