Алег Грушэцкі

Золатам і меднымі манетамі
Ўзбагаціла восень дрэў лістоту.
Цудная пара, апетая паэтамі,
Навяла ў прыродзе ты сваю красоту.

Сыплеш, не шкадуючы, багацце,
Пакрываеш ім зямлю, дарогі,
Кідаеш шамочушчае злацце
Россыпам багатым нам пад ногі.

Мы брыдзем няспешна па алее,
Золата раскідвая нядбайна,
А душа і сэрца ціха млее,
Як прыгожа ўсё навокал, разнастайна.

Часам вецер, лёгкі і павольны
Асыпае з дрэў лісцё-манеты,
Золата злятае на далоні
І збіраем мы з яго букеты.

04.2011 г.