Уладзімер Гардзейка

RSS Feed

Лiстапад

Яшчэ не ацэнена

Лiстапад – гэта месяц цемры
Вечароў, што даўжэй за дзень
Я мацней зачыняю дзверы
Ад нядобрых лiхiх людзей

Лiстапад – гэта проста восень
За вакном – цi то дождж, цi снег
I жабрак, што паесцi просiць
Зноў шукае сабе начлег

Лiстапад – гэта шэры колер
Зноў на нашу зямлю зляцеў
Гэта ўсё, што зрабiць не здолеў
Хоць так моцна зрабiць хацеў

Лiстапад – аблятае лiсце
Ды зяленай стаiць вярба
У жыццi ёсць заўсёды выйсце
Толькi ў смерцi яго няма

Лiстапад – нават гэтым часам
Можа здарыцца адкрыццё
Ў лiстападзе мы сталi разам
На дваiх аб’яднаўшы жыццё

Прамiльгнулi лясы маўклiвыя

Яшчэ не ацэнена

Прамiльгнулi лясы маўклiвыя
Мiма вокан
Цягнiка «Брэст-Масква» iмклiвага
Вось i восень…

Журавоў галасы адлётныя
З неба чую
Уздыхнуць iм услед з палёгкаю
Не хачу я

Сустракаў журавоў я з выраю
Так нядаўна
А вось зараз iх песню шчырую
Чуць шкада мне

Але ўсе ж я жыву з надзеяю
Захаванай
Што iзноў на радзiму вернецца
Клiн каханы

I пачуўшы яго, на вулiцу
Скочу босы
Бо вясна ўсё да сэрца тулiцца
А не восень

Успамінаў маіх кінастужкі

Яшчэ не ацэнена

Успамінаў маіх кінастужкі
Не дакучыць ніколі круціць
Вось з бярозы насенне, як птушкі
Зноў над хатай ляціць і ляціць

На надворак ляціць і у калодзеж
I калі я дастану вядро
Зноўу пабачу, што восень, як злодзей
У ім схавала жар-птушкі пяро

Гэтых ластавак жоўтых асенніх
Што не весну нясуць, а зіму
Што ляцяць і ляцяць ў мае сені
Я з сабой у вандроўку вазьму

Знаю я – дзе яны прызямляцца
Праз стагоддзе гай будзе шумець
Тыя птушкі, што сёння мне сняцца
Зноў над хатаю будуць ляцець

Усе аўтары