Мікалай Карташэвіч

RSS Feed

Восеньская дарога

Яшчэ не ацэнена
Жменьку пяску, прыдняпроўскага ветру Я прынясу ўтамлёна дамоў, Радасць сваю ў свавольным паветры Выкрыкну гучна на матчынай мове. Хай мая сутнасць не ўсім зразумела, Можа ня ведаеш,як з ёю быць? Ты зазірні мне стомлена-смела Ў вочы,каб сорам чынкаў забыць! Хай несціхае зноў срэбны мой кашаль, Чысцяцца бронхі сумесна з душой, Гэта ўсё ж лепш,чым заедзены Шашлем Гора-любоўнік і Псеўдакаўбой! Свецяцца,грэюць,смяюцца бурштынам Вочы твае,як і,уласна,душа. Я,закаханы,пералезу пад тынам, Крочу туды,дзе прамая шаша! Можа й гучыць гэта нейкай хімерай, Хай застаўляе плявацца і выць, Толькі ў сэрцы сустрэнеш ты з верай Праўду,што дасць па-сапраўднаму Жыць! Zoom Lebron XIV 14

Усе аўтары