Люба Тарасюк
RSS FeedСпакойнай стомай дыхаюць палі...
Спакойнай стомай дыхаюць палі,
Збываючы свой клопат непадробны.
Прыходзіць восень,
каб агнём спаліць
Рыштунак дзён няспраўджаных і дробных.
Яна разгорне важкую раллю,
Развяжа зноў вузельчык — зерне...
I тое ўсё, што добрага зраблю,
На шчодры плён хай добрым людзям верне.
Апошнiя водгукi
5 лет 3 недели назад
5 лет 5 недель назад
8 лет 45 недель назад
8 лет 46 недель назад
8 лет 46 недель назад
9 лет 48 недель назад
9 лет 48 недель назад
10 лет 35 недель назад
11 лет 33 недели назад
11 лет 49 недель назад