Люба Тарасюк

RSS Feed

Спакойнай стомай дыхаюць палі...

Сярэдняя: 1 (1 голас)
Спакойнай стомай дыхаюць палі,
Збываючы свой клопат непадробны.
Прыходзіць восень,
                              каб агнём спаліць
Рыштунак дзён няспраўджаных і дробных.

Яна разгорне важкую раллю,
Развяжа зноў вузельчык — зерне... 
I тое ўсё, што добрага зраблю,
На шчодры плён хай добрым людзям верне.

Усе аўтары