Люба Тарасюк

RSS Feed

Спакойнай стомай дыхаюць палі...

Сярэдняя: 5 (2 галасоў)
Спакойнай стомай дыхаюць палі,
Збываючы свой клопат непадробны.
Прыходзіць восень,
                              каб агнём спаліць
Рыштунак дзён няспраўджаных і дробных.

Яна разгорне важкую раллю,
Развяжа зноў вузельчык — зерне... 
I тое ўсё, што добрага зраблю,
На шчодры плён хай добрым людзям верне.

Усе аўтары

Аксёнчык Ніна
Дубовік Ганна
Мінкін Алег
Скобла Міхась
Акулін Эдуард
Дубоўка Уладзімір
Малец Янусь
Спіцын Алесь
Барадулін Рыгор
Жылка Уладзімір
Мальчэўская Яўгенія
Стральцоў Міхась
Броўка Пятрусь
Забалоцкая Людміла
Мацяш Ніна
Стрыжак Віктар
Бураўкін Генадзь
Зуёнак Васіль
Неўдах Лявон
Танк Максім
Вялюгін Анатоль
Кірыенка Кастусь
Півуноў Юрась
Тарасюк Люба
Гальпяровіч Навум
Канапелька Ала
Панчанка Пімен
Трус Паўлюк
Гаўрусёў Сцяпан
Караткевіч Уладзімір
Паўлікава Людміла
Хвалей Яўген
Глобус Адам
Колас Якуб
Разанаў Алесь
Цвірка Кастусь
Голуб Юрка
Кудласевіч Анатоль
Рудак Антон
Цыбульскі Кастусь
Грахоўскі Сяргей
Куляшоў Аркадзь
Русецкі Аляксей
Шабовіч Мікола
Грачанікаў Анатоль
Купала Янка
Руцкая Алена
Шушко Анатоль
Грушэцкі Алег
Кухарэвіч Святлана
Сіпакоў Янка
Янішчыц Яўгенія
Дзюба Уладзімір
Левітан Жанна
Салтук Алег
Ярац Віктар
Дзям'янава Таццяна
Лось Еўдакія
Свірка Юрась
Ярашонак Аксана
Дзяргай Сяргей
Ляшчун Мікола
Светашова Таццяна
Яўменаў Леанід